| تبليغات | X |
|
جهان
دلم تنگ شده... واسه همه چی... چقد زود... تو ۴ روز همه چی بیشتر از قبل واسه آدم رو شه... که ای کاش همه چی رو زودتر می فهمیدی... عکسامونو نگاه می کردم امروز و گریه... دلم واسه اردوی اول سال و اون جمع صمیمی با اون مانتو هایی که هنوز نمی دونم چه رنگیه تنگ شده... واسه مقنعه چونه دار...و دعواهایی که سر اون کردیم و مورد انضباطی هایی که به خاطرش تو اون دفتر خانوم صفری نوشته شد...اون دفتری که اسم ما توشه... که هیچ وقت نمی تونه فراموشمون کنه... واسه خودش! خود صفری...واسه داد هایی که می زد..." بچه ها برید سر کلاس"هنوز صداش تو گوشمه... هنوز اون روزی که تو اتاقش باهاش تنها بودم و حرف می زدیمو یادم نرفته... که چقد برام ناراحت بود..."مهشید، دختر خوبم"!!!!!!!!!!!!!!!!!... و خنده هایی که باید برا دیدنشون باید عین صف اتوبوس منتظر می موندی... برای والیبال بازی کردنش تو اون هوای سرد...برای نگاه هاش...و برای خیس شدن با شلنگی که اختیارش دست اون بود...در روز آخر... واسه کلاسمون ۳/۶... واسه "دوستام" واسه جشن بهارانه و کلاس تکونی با "دوستام"... واسه گل یا پوچ...واسه کتاب علومم که نوشته های رو جلد اونم بهم وفا نکرد...واسه انجمن همراه، هندونه، چرخ و فلک، گل، "بچگی".... واسه صداقت، دوستی، علاقه، مهربانی، انسانیت، معصومیت، پاکی و همه اون چیزایی که تو این مدت ازم گرفتن... واسه قلب سفیدم که داش تکه های پازلشو جمع می کرد و یهو یکی/چن نفر ... سیاهی محض...نفرت...دروغ...ظلم...دورویی...بی احترامی...فراموشی... پ.ن:
دل وحشت زده در سینه من می لرزید
خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه ی آنهاست . نه ، وصل ممکن نیست ، همیشه فاصله ای هست . اگر چه منحنی آب بالش خوبی است برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر ، همیشه فاصله ای هست . دچار باید بود وگرنه زمزمه ی حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد . و عشق سفر به روشنی اهتراز خلوت اشیاست . و عشق صدای فاصله هاست . صدای فاصله هایی که غرق ابهامند. نه ، صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر . همیشه عاشق تنهاست . « سهراب سپهری»
|
About
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند Archivesمهر 1388شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 Links
ما نیز |
کسایی که می شد/می شه بهشون بگی "دوست"...اون عکسا، اون کیسه های چیپس و پفک، اون خنده ها تو "زمین والیبال" ، صدای عرررررر، نوید، میزی که یه تکه اشو پانیذ کند/شکوند!!...واسه قوطی های خالی شیر، دیسکو، درخت، حیاط بزرگ، آبسردکن، واسه "راهنمایی فرزانگان ۱ تهران"...
